zaterdag 13 november 2010

Sportspullen inzamelen voor Afrika!


In Niger werd ik al vrij snel geïntroduceerd aan Jeroen Roovers, mede-oprichter van AfricaSport. AfricaSport (www.africasport.nl) ondersteunt mensen in Afrika (locale initiatieven) die jongeren en ouderen de mogelijkheid bieden aan sport te doen en die over onvoldoende ondersteuning beschikken om hun activiteiten uit te bouwen.

Naast dat er wel aardig wat op straat gesport wordt is het sportverenigingsleven in Niger minimaal ontwikkeld. Jeroen, zelf jarenlang lid van atletiekvereniging Sprint te Breda, heeft dit meer vorm gegeven in Dosso, een stad op 135 km van Niamey, door training te gaan geven in volleybal, atletiek en damesvoetbal en het oprichten van de sport verenigingen in deze takken van Sport. Daarna hebben deze verenigingen zich aangesloten bij de overkoepelende vereniging Association Sportive des Volcans (ASV). Die zowel in de hoofdstad Niamey als nu dus ook in Dosso actief is. Met hulp van AfrikaSport en ASV probeert Jeroen hier meer sportmogelijkheden te creëren en tegelijkertijd getalenteerde sporters te ondersteunen bij het volbrengen van hun opleiding. De nadruk wordt daarbij gelegd op meisjes aangezien zij hier door sociale, religieuze en culturele factoren veel moeilijker aan sport kunnen doen dan jongens.


Wat hardloopwedstrijden betreft zijn deze er zo mondjesmaat. Hierbij kan je je beter op je eigen netwerk richten dan op de nationale atletiekkalender, welke er inderdaad niet is. Het is schijnt ook niet ongebruikelijk te zijn dat een wedstrijd 2 dagen van te voren opeens toch wel doorgaat. In de ruim 2 maanden dat ik hier zit ben ik echter nog geen wedstrijden tegengekomen. Wel schijnt er in december in Dosso een soort van cross te zijn. Deze wedstrijd wordt door ASV georganiseerd als voorbereiding op een ‘grote’ wedstrijd in Niamey. Laatstgenoemde wedstrijd wordt organiseert door het leger. Dit keer lijkt het erop dat ze bedacht hebben om een marathon te organiseren al hoor ik daar de laatste tijd weinig meer over. We gaan het zien, al lijkt hier een voorbereidingstijd voor de deelnemers, ik in ieder geval niet, geen overbodige luxe

Daarnaast zijn er jaarlijks nationale atletiek kampioenschappen (illustratief werd zo een anderhalve week van te voren pas bekend dat ze het weekend van 22e oktober in Dosso zijn) en zijn er af en toe internationale wedstrijden voor de nationale toppers. Voorafgaand aan deze wedstrijden worden er vaak trainingskampen georganiseerd, maar het grote probleem ligt in de grote periodes daartussen, waar de atleten veelal aan hun lot overgelaten worden. AfricaSport probeert de georganiseerde sport in Afrika te stimuleren. Daarnaast worden atleten individueel ondersteund met materiaal. Goede hardloopschoenen zijn hier eigenlijk niet te vinden en de atleten van de Volcans kunnen met loopschoenen in redelijke staat een heel eind vooruit geholpen worden.

Voor 19 November heeft AfricaSport het verzenden van een container met sport materiaal naar Niger.
Vandaar dat ik mensen binnen mijn atletiekvereniging Phoenix hebt gevraagd een inzamelingsactie te houden. Enkele mensen binnen de vereniging hebben dit enthousiast opgepakt (dank hiervoor). Via o.a. een inzameldoos bij de run2day, contacten met de atletiekunie en andere organisatie, de ingeleverde spullen op van de verschillende atletiekverenigingen, was 1 buslading niet afdoende om de spullen bij AfrikaSport in Breda te krijgen. Na wat discussie was toch besloten om de biljarttafel in Nederland te laten, de tafeltennistafel komt wel deze kant op.

Bij deze wil ik iedereen nogmaals bedanken voor de bijdrage en de inzet. Ik zie de container met plezier tegemoet en ik hou jullie vanuit Niger op de hoogte.

zondag 7 november 2010

Mijn werk


Na 3 maanden wordt het misschien toch eens tijd om te beschrijven wat ik hier nu gedaan heb. De eerste maand stond vooral in het teken van de kennismaking. Het inlezen en het leren kennen van de organisatie. FCMN, heeft als ledenorganisatie een bestuur bestaande uit gekozen (onbezoldigde) vertegenwoordigers. De president, de penningmeester en de secretaris vormen het dagelijks bestuur. Dit dagelijks bestuur, dat dus in principe geen uitvoerende taken heeft, staat dicht bij het personeel. Het is bij FCMN zo ingericht dat je voor elke uitgave toestemming nodig hebt van het bestuur, elke methode heeft zo zijn voor- en zijn nadelen, en er is dus regelmatig overleg. Daarnaast hebt je de verschillende projectmedewerkers. Hun werk is toch nog veelal per donor ingericht, waardoor iedere medewerker een eigen losstaand programma heeft. Dit heeft als risico dat er een beetje een eilandencultuur ontstaat. Aan mij dus de uitdaging om dit iets te doorbreken, want er valt natuurlijk weinig te leren als er geen informatie gedeeld wordt. Door het ontbreken van een netwerk is het systematisch delen van informatie in ieder geval lastig. De USB-sticks heb ik voor even weer afgezworen, de gemiddelde PC heeft hier niet een echt up-to-date virusscanner, nadat mijn laptop bij het insteken van een usb-stick spontaan (uit voorzorg) crashte. Hij startte gelukkig daarna wel weer gewoon op.

Ik ben dus gestationeerd op het nationale kantoor met daarboven het bestuur. Daarnaast zijn er de leden boerencooperaties in de verschillende dorpen met individuele leden. Het is mij taak om op alle niveau’s de vraag naar informatie (denk aan kernmerken van de leden als grootte van land, gezinsgrootte en zaken als opbrengt per hectare, totale productie) duidelijk te krijgen en vervolgens een systeem te ontwerpen om deze informatie dan daadwerkelijk te verzamelen. Dit moet leiden tot betere inzichten in de geleverde diensten aan de leden (trainingen, winkels met agrarische spullen) en vervolgens tot betere prestaties. Om de vraag in kaart te brengen heb ik dus gesproken met bestuur, medewerkers en leden. Bij de ledencooperaties zit de grote uitdaging, aangezien er een zeer klein gedeelte scholing heeft gevolgd en goed kan lezen, rekenen en schrijven. Het systeem mag dus vooral niet te ingewikkeld zijn. Daarnaast verschilt de dynamiek ook erg tussen coöperaties. Onder die dynamiek versta ik de mate waarin de leden zelf de voordelen zien van het georganiseerd zijn en dus zelf initiatieven in groepsverband ontplooien. Helaas bestaan er aardig wat coöperaties die gevormd zijn om een bepaalde financiering heen. Op het moment dat deze ondersteuning dan ophoudt blijft er vaak weinig van de groep over.

Momenteel zijn we druk bezig met het strategisch plan voor de jaren 2011-2015 en het jaarplan 2011. Hierin komen de doelstellingen te staan en de strategie om de doelstellingen te verwezenlijken. Hierbij gaat het erom om duidelijke doelstellingen te stellen en deze vervolgens te meten. Daar kom ik dus om de hoek kijken en in de aankomende weken zullen deze plannen afgerond worden en gaan we het terrein op om de boerenorganisaties te ondersteunen en te trainen bij het verzamelen en gebruiken van de informatie. Er breekt dus een interessante en cruciale tijd aan.